مهمترین دوره رشد فکری و تحصیلی من از کلاس اول دبستان با شروع انقلاب اسلامی، سال 1357 و در ایران شکل گرفت. تغییر جدی در سیاست همراه با تغییر ارزشهای اجتماعی شد، که براساس آن تشخیص شایستگی افراد نیز تفاوتکرد. شکلگیری در چنین شرایطی برای نسل ما موجب برخی دوگانگیهای هویتی شد. برخی با تکرار روزمره برای سپری کردن امری بیهوده، و برخی با سکوت و عدم برقراری ارتباط، سعی برای به فراموشی سپردن، خودِ واقعیشان کردند. تصور میکنم، عدم گفتگو و پذیرش دیگری، همان گمشدهایی باشد که بسیاری از ما و اغلب جوامع انسانی را در این سالها آزردهاست. شاید ما برای شناخت مجدد خودمان و بازتعریف اصول نیاز به دریچهایی برای گفتگو داریم. من تلاش میکنم با اتکای به مهارتام در هنرسرامیک، برقراری ارتباطی متکثر را پیگیری کنم.
